Przetargi, czyli...

Ja mam sugestię odnośnie tego tematu. Skoro przetargi są jawne, a są, to może obok wyniku podamy kto jest rekordzistą. Stworzy nam się lista bohaterów, która może skłoni co niektórych do myślenia, bo czasem mi się wydaje, że są tacy co to rzucą cenę, wygrają przetarg, a potem się zastanawiają co ile kosztuje. Co Wy na to?

Moim zdaniem należy, jak to już ktoś proponował w jednym z wątków, spróbować wprowadzić swego rodzaju taryfikatory, które pozwolą na weryfikację właśnie takich "kwiatuszków"? Chyba geodeci mają coś w tym stylu? Chyba jednak praca geodety ma troszkę inną specyfikę??

Myślę, że w naszym zawodzie trzeba by było wprowadzić oprócz taryfikatora dodatkowo możliwość korzystania przez gminę z dodatkowych obostrzeń w przetargach typu "doświadczenie" jednak nie zawsze, bo przecież młode firmy również powinny mieć możliwość wygrywania przetargu i chyba niewskazane jest ich wycinanie z braku doświadczenia na samym początku?

Taryfikator powinien również być elastyczny, moim zdaniem, czy też po prostu posiadać pewne widełki cenowe...ale tutaj widzę możliwość nadużycia w postaci permanentnego korzystania podczas przetargów z najniższych widełek...jak temu zaradzić?

Trzeba więc dyskutować aby osiągnąć takie rozwiązanie, które zadowoli wszystkich albo przynajmniej większość;

Jednak na sam koniec powiedzmy sobie szczerze jak wyegzekwować wypracowane zasady? Instytucja Izby Urbanistycznej powinna tutaj być batem? Ma ktoś jakieś pomysły?

Jak ma wyglądać rynek, do którego dostęp jest skrajnie zróżnicowany. Usługobiorcą teoretycznie jest każda gmina, jednak część z nich nie zamawia tych usług na wolnym rynku ponieważ posiada pracownie budżetowe. Z drugiej strony usługodawcami są Urbaniści wykonujący swoje usługi na podstawie różnych umów. Urbaniści, którzy żyją wyłącznie z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług planowania przestrzennego konkurują o pozyskanie zleceń nie tylko z podobnymi sobie firmami. Jeżeli gmina utrzymuje budżetowe biuro to takie biuro musi zatrudniać co najmniej jednego urbanistę. Jeżli zamawia się usługi u podmiotu zewnętrznego nawet w trybie ustawy o zamównieniach publicznych to wówczas oferent może posługiwac się doswiadczeniem innego podmiotu a urbanista może być u takiego oferenta zatrudniony na dowolnych zasadach. Nie wdając się w szczegóły twierdzę, że stosowanie ustawy o zamówieniach publicznych w pozyskiwaniu usług w planowaniu przestrzennym to jedno wielkie nieporozumienie przynajmiej w kontekście dotychczasowej praktyki. W specyfikacji podaje się tylko CPV usług w planowaniu przestrzennym a w zakresie zamawianych usług znajdujemy materiały geodezyjne, opracowanie ekofizjograficzne, prognoze OŚ i finansową, usługi konsultingowe i doradcze dotyczące procedury, usługi administracyjne, usługi prawnicze itp.itd do tego z najniższą ceną jako jedynym krytrium i sztywno okreslonym terminem uchwalenia a nawet publikacji planu w dzienniku urzędowym. I każdy z urbanistów z osobna podejmuje dzikie starania aby sprostać takim warunkom bo trzeba przecież z czegoś żyć. No chyba, że ma się poza tym gdzieś spokojny etat. Te problemy nie znikną wraz z ustaleniem nawet nalepszych cenników i najbardziej rozbudowanych SIWZ z wielkryteryjnym systemem wyłaniania wykonawców. Nie może dziwić chaos na rynku usług planowania przestrzennego skoro w samym planowaniu ten stan jest permanentny. Przy obecnym stanie jedyne co można zrobić, to doprowadzić do wynegocjowania pomiędzy IU a samorządami gminnymi określonych jasnych standardów dla SIWZ. Moim zdaniem specyfika sporządzania planów miejscowych wymaga zawierania przez gminę kontraktów kilkuletnich z jednym lub kilkoma podmiotami zapewniając ciągłość myśli urbanistycznej. A system planowania wymaga oragnizacji swego rodzaju państwowego nadzoru urbanistycznego, którego organizacją i prowadzeniem mogłaby zająć się IU.

Jasne jest Łukaszu, że jeśli Izba wskaże określone "widły", to większość startujących w przetrgu te najniższe z cennika, by wygrać i pojawia się problem. Ale tylko teoretyczny. Wystarczy dokonać zmian w ustawie o zamówieniach publicznych iż w przypadku opracowań architektonicznych i urbanistycznych (czy jakkolwiek to już nazywać) cena NIE MOŻE być jedynym kryterium weryfikacji (+ ilość podobnych opracowań, doświadczenie, udział w konkursach), ze względu na specyfikę zamówienia, choćby taką, że ma one wpływ bezpośredni za życie danej społeczności a nie kreuje tylko rodzaj ołówków na biurku urzędnika. To wymaga jednak większej świadomości społeczno-gospodarczej w gruncie rzeczy aniżeli poziom "poprawki Palikota". Co do tego jak wyszacować takie opracowania ze strony Izby i ich egzekucję na zasadzie niezbędnego minimum proponuję tu: www.urbanistyka.info/content/wasze-wnioski-na-x-krajowy-zjazd-izby-urbanistów

I wygrała sama śmietanka;) Ciekawy jestem czy ta pracownia miała do czynienia z takimi dużymi projektami. Ja z mojego doświadczenia wiem, że one lubią się ślimaczyć...najlepiej z góry założyć, że te 34 tyś to nie jest kasa za rok pracy. Czasem nawet nie za 2 lata.

Rozwiązaniem mógłby się okazać cykl konferencji organizowanych przez izby regionalne dla samorządów z tego właśnie regionu. Za mało jest spotkań tego typu, gdzie można konfrontować podejście i spostrzeżenia urzędu z podejściem i spostrzeżeniami urbanistów.

Piotrze my właśnie prowadzimy całe obręby pewnej gminy (za znacznie wyższą kwotę) i trwa to już 3,5 roku - ale doświadczenie ciekawe, prawie jak plan ogólny ;)

No właśnie i to powinno podlegać izbie niejako z automatu, na zgłoszenie e-mailem. Szok :/